جامی › شمارهٔ ۲۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دلا منشین درین ویرانه چون چغد / سوی مرغان قدسی آشیان پر
بود گیتی درختی سر به سر شاخ / ولی جمله سوی یک اصل رهبر
ز هر شاخی سوی آن اصل ره جوی / چو آن را یافتی از شاخ بگذر
نباشد شیوه مرغان زیرک / نشستن هر زمان بر شاخ دیگر