جامی › این هم صفت عمارت اوست| ” میراث‌دار ادب پارسی “

حبذا منزلی چو کاخ بهشت / خاک و خشتش همه عبیر سرشت
گویی از طارم سپهر برین / بیت معمور آمده به زمین
بهر احرامش از چهار طرف / سبزپوشان در آستان زده صف
موج زن حوض مرمرش به میان / به هم آب ستاده بین و روان
آب فواره اش ترانه سرای / به هوای سماع جسته ز جای
دیده حور این مقام فرخنده / گشته از قصر خویش شرمنده
لیس فی الکائنات ثانیها / خلدالله ملک بانیها