جامی › شمارهٔ ۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دردا و هزار بار دردا دردا / کامروز ندارم خبری از فردا
فردا که شوم فرد ز بیگانه و خویش / رب ارحم لی ولا تذرنی فردا