جامی › شمارهٔ ۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گه باده و گاه جام خوانیم تو را / گه دانه و گاه دام خوانیم تو را
جز نام تو بر لوح جهان حرفی نیست / آیا به کدام نام خوانیم تو را