جامی › شمارهٔ ۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گر شاخ صبوری به بر آید چه عجب / ور محنت دوری به سر آید چه عجب
چون دل که خلاصه وجود است آنجاست / تن نیز اگر بر اثر آید چه عجب