ای مستفاد لطف تو اقبال آسمان / وی مستعار جود تو آثار روزگار
انوار آن ز سایهٔ جود تو مستفاد / و آثار این ز عادت خوب تو مستعار
دوش از حساب هندو جمل بندهٔ ترا / بیتی دو شعر گفته شد از روی اختصار
مال چهار بنگر و جذرش بروفزای / پس ضرب کن تمامت این مال درچهار
اینک دوحرف گفته شد اندر دو نیم‌بیت / چون رای تو متین و چو حزم تو استوار
یک حرف دیگرست که بی‌آن تمام نیست / معنی آن دو خواه نهان خواه آشکار
مجموع این حساب همین هر دو حرف راست / چون در سه ضرب شد شود این کار چون نگار
این است التماسش و گر ناروا بود / از تو روا ندارد هم تو روا مدار