جامی › شمارهٔ ۴۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

با طبل اجل کوس نمی دارد سود / صیت کی و کاووس نمی دارد سود
زین غم همه انفاس من افسوس شده ست / افسوس که افسوس نمی دارد سود