جامی › شمارهٔ ۴۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

عاشق چو شوی تیغ به سر باید خورد / زهری که رسد همچو شکر باید خورد
هر چند تو را بر جگر آبی نبود / دریا دریا خون جگر باید خورد