جامی › شمارهٔ ۶۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

از تفرقه هجر تو در حلقه جمع / از بس که فشاندم اشک دوشینه چو شمع
در دیده نماند اشک و اکنون ز دلم / لو زاد علی العین دم فهوالدمع