جامی › شمارهٔ ۷۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ماییم به موج خیز حرمان شده غرق / چیزی نه به جز رعونت و حیله و زرق
ای کاش نمی یافت ره از لجه جمع / کشتی وجود ما سوی ساحل فرق