جامی › شمارهٔ ۷۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای برده غمت شادی صد ساله ز دل / هرگز نرود داغ تو چون لاله ز دل
روزی که به دل داغ تو با خاک برم / لاله ز گلم برآید و ناله ز دل