جامی › شمارهٔ ۷۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گویم نفسی دار ز من پاس ای دل / کز شرط ره است پاس انفاس ای دل
آن را که نه حق شناس و حق بین باشد / تا بتوانی مبین و مشناس ای دل