جامی › شمارهٔ ۱۰۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

آمد سحری به خوابم آن قره عین / تابان ز دو زلف او دو رخ کالقمرین
می ریخت ز دیده اشک و می گفت به ناز / جامی چونی علی مقاسات البین