جامی › شمارهٔ ۱۰۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گل نیست ز تو به سرخرویی افزون / لیکن آمد با تو به دعوی بیرون
زین جرم صبا ز شاخش آویخت نگون / با چهره دویدش از نگونساری خون