جامی › شمارهٔ ۱۲۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای دل تا کی فضولی و بوالعجبی / از من چه نشان عافیت می طلبی
سرگشته بود خواه ولی خواه نبی / در وادی ما ادری ما یفعل بی