جامی › شمارهٔ ۱۲۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

از لطف قد و صباحت خد چه کنی / وز سلسله زلف مجعد چه کنی
از هر طرفی جمال مطلق تابان / ای بی خبر از حسن مقید چه کنی