جامی › شمارهٔ ۱۴۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گفتم که هوای او برون شد ز سرم / از خاک درش درد سر خود ببرم
لیکن چو به حال خویش درمی نگرم / صد بار گرفتارتر از پیشترم