جامی › شمارهٔ ۱۵۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای کاش بدانمی که من کیستمی / سرگشته درین جهان پی چیستمی
گر مقبلم آزاده و خوش زیستمی / ور نی به هزار دیده بگریستمی