انوری › شمارهٔ ۲۸۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

صاحبا به هر رهی یک قدری می بفرست / نه از آن می که بود در خور پیمانه وطاس
زان می بی‌شر و بی‌شور که بی‌سیمان را / ساغر او کف دستست وصراحی کریاس