خوبرویان جهان رسم وفا نشناسند / قدر یاری و وفاداری ما نشناسند
جز ره عشق بتان راه دگر می جویند / اهل تقلید که راهی به خدا نشناسند
پای تا سر همه دردند اسیران تو لیک / چاره درد ندانند و دوا نشناسند
قاصدی محرم اسرار سراپرده تو / جز نسیم سحر و باد صبا نشناسند
چه درخشنده جبینی و فروزنده عذار / کز مهت جز به کمر یا به قبا نشناسند
مشکبویی و سیه چشم بدانسان که تو را / ز آهوی چین و غزالان خطا نشناسند
زرق و سالوس تو جامی به خراسان شد فاش / روی در مملکتی نه که تو را نشناسند