انوری › شمارهٔ ۳۰۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

به خدایی که کرد گردون را / کلبهٔ قدرت الهی خویش
که ندیدم ز کارداری خویش / هیچ سودی مگر تباهی خویش