جامی › شمارهٔ ۱۸۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دل سپردم به دلبری که مپرس / سرو قدی سمنبری که مپرس

با رقیبان همه وفا و کرم / با اسیران ستمگری که مپرس

مردم چشمم ازخیال لبش / شد توانگر به گوهری که مپرس

می رسد دمبدم ز غمزه او / بر دلم زخم نشتری که مپرس

طوطی تلخ کامم از غم هجر / آرزومند شکری که مپرس

ای که پرسی ز قبله نظرم / طلعت ماه منظری که مپرس

او به خوبی سمر شد از جامی / جامی از وی سخنوری که مپرس