جامی › شمارهٔ ۲۶۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

بود جمله لطف آن زنخدان ساده / ولی باشد آن غبغب از وی زیاده
نه غبغب بلورینه جامیست گویی / نهاده در او سیبی ازسیم ساده
همانا کزان عارض آب لطافت / تراویده زیر زنخدان ستاده
چو گردابی آمد ز طوفان فتنه / دراو صد دل آشنایان فتاده
زلالیست گرد آمده زابر رحمت / دوصد تشنه جان از تمناش داده
چو طوقیست از سیم کش هرکه دیده / به طوق غلامیش گردن نهاده
چه سان سر کشد جامی از طوق شوقش / که مسکین چو قمری بدان طوق زاده