جامی › شمارهٔ ۲۷۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

حلقه زلف را گشاد مده / عمر سوداییان به باد مده
کشته بادا به خنجر بیداد / هرکه آموزدت که داد مده
ناقه عزم تیزپای مرا / جز به کوی خود ایستاد مده
بنشین خوش درون دیده من / جای مردم درین سواد مده
چون دهی زاد رهروان غم و درد / هیچ کس را ز من زیاد مده
یاد من کن به لطف لیک مرا / آنچه من کرده ام به یاد مده
نامرادی مراد جامی بس / راه او جز بدین مراد مده