جامی › شمارهٔ ۲۷۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای سر کوی تو اقلیم بلا / دل در او جان کرده تسلیم بلا
بهر طفلان ره عشقت ز خط / عارض تو لوح تعلیم بلا
شحنه حسنت ز زلف تار تار / کرده بر عشاق تقسیم بلا
جدول خونین ز اشک ما کشد / چون نویسد عشق تقویم بلا
تا بلا نام تو شد بر عافیت / می کنم پیوسته تقدیم بلا
چون بلا از توست جان آید برون / از حریم تن به تعظیم بلا
دل فکن جامی درآن زلف و مترس / در بلا بهتر که در بیم بلا