هرگز ای شوخ سوی خسته دلی دیدی نی / حال عشاق جگرسوخته پرسیدی نی
مرد صد تشنه به خاک رهت ای آب حیات / قطره ای بر لب یک تشنه چکانیدی نی
لطف رفتار تو را هست هزاران کشته / به سر تربت یک کشته خرامیدی نی
بود گشتن ز ره و رسم وفا قاعده ات / بهر یک بیدل ازین قاعده گردیدی نی
مرغ و ماهی همه از ناله ما نالیدند / هرگز این ناله شنیدی تو و نالیدی نی
صحبت غنچه لبان هست دلا باغ مراد / به مراد خود ازین باغ گلی چیدی نی
جامی از کوی مغان مست و کف انداز رسید / بگذر ای محتسب شهر شتر دیدی نی