جامی › شمارهٔ ۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

هرکسی گفتیم که پیر شوی / تا جوانیم رسم و آیین بود
چون شدم پیر شد مرا معلوم / که نبود آن دعا که نفرین بود