جامی › شمارهٔ ۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دنیا جیفه است و اهل دنیا / اکثر چو سگان جیفه خواره
جیفه به میان و جیفه خواران / رو کرده در او ز هر کناره
یکدیگر را به زخم دندان / کرده سر و روی پاره پاره
آزاده ازان میانه بیرون / باشد ز کناره در نظاره
گر تو به مثل شماره گیری / آن طایفه را هزار باره
او را به نشیمن فراغت / بیرون یابی ازان شماره