جامی › شمارهٔ ۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای مه ز فروغ رایت افروخته چهر / بر رسم فدی گرد سرت گشته سپهر
افشان ز سحاب کرم آبی که دمد / از شوره زمین اهل کین سبزه مهر