جامی › شمارهٔ ۱۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

در خلوت تنگ تافت آن شیخ کرخ / بس گرم تنورکی شب از شوره و مخ
گویی که گشاد مالک اندر برزخ / در گور شقی دریچه ای از دوزخ