جامی › شمارهٔ ۳۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای رشک شکر لب تو از لطف سخن / هر دم به تو نو امید یاران کهن
کامم ز لبت همیشه شیرین بوده ست / زابروی ترش کام مرا تلخ مکن