جامی › شمارهٔ ۷۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

زبان در دهان ترجمان دل است / سخن بر زبان از زبان دل است
جهان وانچه می بینی اندر جهان / گم اندر فضای جهان دل است
قلم هرچه بر لوح هستی نوشت / یکی نکته از داستان دل است
خدنگی که از قبضه ما رمیت / رسد بر نشان از کمان دل است
غذایی که از عند ربی ابیت / خورد جان عارف ز خوان دل است
فراوان فواکه که از قطع و منع / مبراست از بوستان دل است
کلام تو وحی است جامی بلند / که نازل شده ز آسمان دل است