مردم چشمم ز تو خالی بس است / مونس جان از تو خیالی بس است
ماه فروشد بنمای ابروان / نایب ماه از تو هلالی بس است
بهر رکاب تو ز خون جگر / بر رخ من بسته دوالی بس است
خوان چه حد من که نهم پیش تو / خدمت درویش خلالی بس است
مایل طوبی نشوم در بهشت / باغ مرا چون تو نهالی بس است
نیست سپه شرط جهانگیریت / از تو همین عرض جمالی بس است
ساغر زر پر چه کنی بهر من / بر کفم آلوده سفالی بس است
مزد غزلهای تو جامی تمام / نیم قبولی ز غزالی بس است
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.
