جامی › شمارهٔ ۱۵۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ترانه های تحیت سرودهای درود / نثار مجلس سلطان عاقبت محمود
بلند مرتبه شاهی که صبح و شام بود / ز جرعه ریزی او لعل دلق چرخ کبود
سحاب وار دهد فیض عاطفت بادا / همیشه سایه او بر جهانیان ممدود
زبان به توبه و دل مایل می ای ساقی / بشو دهانم ازین توبه شراب آلود
صفای صفوت جام تو دید صوفی شهر / به پیش آن چو صراحی نهاد سر به سجود
لباس عشرت ما چاک شد مغنی کو / که یک دو بخیه زند بر وی از بریشم عود
ز پیر میکده جامی مپوش حاجت خویش / که حاجت است کلید در خزانه جود