جامی › شمارهٔ ۱۷۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گر چه صد جان در ره جانان زیان خواهیم کرد / هر چه خواهد خاطر او آنچنان خواهیم کرد
در دلش جنبید مهر از ناله ما اندکی / اندک اندک با خود او را مهربان خواهیم کرد
چاره ساز ما نشد کس در همه روی زمین / بعد ازین روی دعا در آسمان خواهیم کرد
آشنایان جهان را نیست آیین وفا / آشنایی با سگ آن آستان خواهیم کرد
نیست غیر از داستان او زبان را هیچ کام / تا زبان باشد به کام داستان خواهیم کرد
ناوک او کرد جا در استخوان ما چو مغز / قوت جان زین پس ز مغز استخوان خواهیم کرد
بس که در وصف لب نوشین او شکر شکست / نام جامی طوطی شیرین زبان خواهیم کرد