انوری › شمارهٔ ۳۴۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

در آینه چون نگاه کردم / یک موی سفید خود بدیدم
زاندیشهٔ ضعف و وهم پیری / در آینه نیز ننگریدم
امروز به شانه‌ای از آن موی / دیدم دو سه تار و برطپیدم
شاید که خورم غم جوانی / کز پیری خود چو بررسیدم
زایینهٔ معاینه بدیدم / وز شانه به صد زبان شنیدم