ز داغ هجر تو سوزم ز گشت باغ چه سود / ز توست شب شده روزم ز گل چراغ چه سود
به باغ چون تو نباشی مرا ز لاله و گل / به غیر خار چه حاصل برون ز داغ چه سود
جمال عارض و خط خوشت نه پیش نظر / نظاره گل و سبزه به باغ و راغ چه سود
صبا ز حلقه زلفت نگشته نافه گشای / ز ناف اهوی چین مشک در دماغ چه سود
ز دل که برد دهانت نشان نمی پرسم / نهاد گم شده رو در عدم سراغ چه سود
چو هست خلوت صوفی تهی ز شاهد و می / ز شغل اهل جهان گوشه فراغ چه سود
نوای عشق ز جامی نه از حسود شنو / چو نیست نغمه بلبل نفیر زاغ چه سود