ای کرده ز حال من فراموش / چون جان که کند ز تن فراموش
گفتم که بر تو قصه گویم / کین گونه مکن ز من فراموش
دیدم رخ تو ز دور و کردم / از قصه خویشتن فراموش
با جان کنیم زمانه کرده ست / از محنت کوهکن فراموش
هرجا که مسافریست کرده / در کوی تواز وطن فراموش
با بوی تو کرده جان یعقوب / از یوسف و پیرهن فراموش
کرده به هوای طرف بامت / مرغ چمن از چمن فراموش
جامی سخنت شنید و بر وی / شد قاعده سخن فراموش
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.
