از در صومعه آن به که قدم بازکشیم / خرقه ها در نظر شاهد طناز کشیم
چند ناخوش منشان بر سر ما ناز کنند / نازنینی به کف آریم و زو ناز کشیم
سرکه کردیم بسی پیش ریا کیشان پست / در ته پای یکی سرو سرافراز کشیم
هر چه مخزون نهانخانه صدق است و نیاز / در ره مغبچه خانه براندازکشیم
عشق بازیم به زیبا صنمی پاک سرشت / به که بازیچه این چرخ دغاباز کشیم
مطربی گر ندهد دست سوی باغ رویم / باده بر نغمه مرغان نواساز کشیم
هست قحط می و شاهد به خراسان جامی / خیز تا رخت به محروسه شیراز کشیم