رفتی و دیده ام به وداع تو خون فشان / جان و دل از قفای تو در خاک و خون کشان
ای چشمه حیات ز شوق تو سوختم / بازآ روان و آتش شوقم فرونشان
دل بسته هوس چه زنم لاف عشق تو / کار مهوسان نبود مهر مهوشان
عاشق کجا به باده برد لب چنین که هست / از ساغر خیال لبت مست و سرخوشان
سیراب اگر نمی کنیم از زلال وصل / باری ز جام لعل خودم جرعه ای چشان
تیر تو را کسان ز دل و جان نشان دهند / ندهد کس از بتان دگری را چنین نشان
جامی چو یار تنگ قبا زد رهت بگیر / دامان او و بر دو جهان آستین فشان