جامی › شمارهٔ ۳۸۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای رخ تو جنت اهل یقین / لعل تو سرچشمه ماء معین
پرده زلفت ز رخ افتاد دور / «ازلفت الجنة للمتقین »
متقی آنست که دامان دل / شست ز آلودگی کبر و کین
صیقلی عشق ز جانش زدود / زنگ تصاریف شهور و سنین
رخت به منزلگه اطلاق برد / رست ز قید خرد و عقل و دین
جسم تو جامی ز عجم مستمد / آمد و جانت ز عرب مستعین
جسم بهل جان شو و اسرار عشق / قل بلسان عربی مبین