دارند جمع ما را خوبان مو پریشان / خوش باد وقت ایشان چون وقت ما از ایشان
جمعیت دل آید از زلفشان به معنی / گرچه ز روی صورت باشد بسی پریشان
نی دل دریغ دارم زیشان نه جان شیرین / دل می دهم بدیشان جان می کنم فدیشان
بر دشمنان چو مرهم با دوستان چو نیشند / نیشیست سخت ازین غم بر ریش سینه زیشان
ما را ز عشق ایشان دانی که چیست حاصل / آزادگی ز یاران بیگانگی ز خویشان
باشد ز گریه شب هر صبح خانه ما / از پیش آستان خون بگرفته تا به پیشان
دانی کدام قومند اهل وصول جامی / در عشق سخت کوشان در زهد سست کیشان