فصل بهار شد بگشا چشم انتباه / در خط سبزه و ورق لاله کن نگاه
بین خط سبز سبزه که هر تازه حرف ازان / چون بر کمال صنعت صانع بود گواه
لاله کش از میان الفی برزده ست سر / دارد برای نفی سوی شکل لا اله
خواهی که سر حشر شود منکشف تورا / عریان ز گل برآمده بین شاخ هر گیاه
درحال بی قراری عالم اگر تو را / هست اشتباه برلب جو کن قرارگاه
در آب جو تشابه امثال را ببین / زانجا قیاس گیر بقای جمال و جاه
جامی چو نیست نعت بقا جز خدای را / زین پس بجز فنای خود اندر خدا مخواه