جامی › شمارهٔ ۴۳۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ماییم ز مشرب مغانه / در کوی مغان گرفته خانه
همواره می مغانه نوشیم / بر نغمه چنگ یا چغانه
عشق است ترانه گو درین بزم / غافل منشین ازین ترانه
زاهد که ز زهد خشک خواند / این تازه ترانه را فسانه
از سبحه مقید عدد ماند / کی راه برد به آن یگانه
جامی که ز دیدن حجب بود / در رفع حجاب جاودانه
چون دید که آن حجب جز او نیست / برخاست حجابش از میانه