جامی › شمارهٔ ۴۴۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چه سود ازآنکه کم از کبک خوشخرام نیی / که جز به جانب اغیار تیزگام نیی
به حسن ماه تمامی ندانمت ز چه روی / چو ماه نوبه من کم ز کم تمام نیی
به هم مقامی عشاق می کنی آهنگ / چه موجب است که با من درین مقام نیی
منم غلام تو ای پادشاه کشور حسن / چه شد که ملتفت حال این غلام نیی
سزد چو آهوی وحشی که رو نهم در دشت / چنین که با من از خود رمیده رام نیی
مرا چه چشم علیک از لب گهربارت / چو تو ز سنگدلی گوش بر سلام نیی
ز جام می کنی اعراض جامیا گویی / ز سلک جمع مریدان پیر جام نیی