انوری › در ریاضت خاطر| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چون من به ره سخن فراز آیم / خواهم که قصیده‌ای بیارایم
ایزد داند که جان مسکین را / تا چند عنا و رنج فرمایم
صد بار به عقده در شوم تا من / از عهدهٔ یک سخن برون آیم