سبزخطا و گلرخا تازه بهار کیستی / طرف کله شکسته ای طرفه نگار کیستی
مرکب ناز زیر ران کرده کمان ز ابروان / ناوک غمزه برکمان بهر شکار کیستی
من به میان موج غم دیده ز خواب شب تهی / تا تو به خواب خفته ای سر به کنار کیستی
می گذری که هیچ کس خاک نشد به راه من / بین که ز فرق تا قدم غرق غبار کیستی
من به خمار هجر تو تشنه جگر فتاده ام / تا تو به جام وصل خود دفع خمار کیستی
بوی وصال غایبی یافتم ای صبا ز تو / قاصد کشور که یی پیک دیار کیستی
جامی و نکته های خوش لیک تو هیچ گه بدو / گوش نمی نهی که تو نکته گزار کیستی