سوی بیمار خود ای جان جهان دیر آیی / خواهی از غم بکشی زودش ازان دیر آیی
عمر بس زود رود جان چو رود دیرآید / چند چون عمر روی زود و چو جان دیر آیی
هست در زاویه سینه خیال تو مقیم / گرچه در دیده خونابه فشان دیر آیی
مرکز دایره حسنی و خوبان جهان / چشم بر راه تو لیکن به میان دیرآیی
آمدی زود ولی کام دلم دیر دهی / زودرس میوه ای اما به دهان دیرآیی
زود رفتی که نهان آیم ازان می ترسم / کآشکارا بروی زود و نهان دیرآیی
جامی از چنگ رسد زمزمه عشق چرا / گر نیی سنگ به فریاد و فغان دیرآیی