جامی › شمارهٔ ۱۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای که در تاج و نگین داری روی / تا به کی تاج و نگین خواهد ماند
ملک هستی همه طی خواهد شد / نه زمان و نه زمین خواهد ماند
تا توانی به جهان نیکی کن / کز جهان با تو همین خواهد ماند