جامی › شمارهٔ ۳۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

فغان از دست آن کاتب که کلکش / به بیش و کم نویسی شد فسانه
ز بیش و کم نویسیهای او شعر / ز بحر و وزن ماند بر کرانه
نوشت از مثنوی بهرم کتابی / که چون جویم ز نظم آنجا نشانه
نیابم زان نشانه جز بیاضی / که دارد هر دو مصرع در میانه